(wróć do poprzedniej strony)
pergola 1
Pergola – budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei lub element budynku w architekturze. Składa się z dwóch rzędów podpór (słupków) i ułożonej na nich lekkiej kratownicy lub układu belek podtrzymujących rośliny, najczęściej pnące[1].
Pergolę stosowano w architekturze ogrodowej od czasów średniowiecza. W zależności od poszczególnych epok architektonicznych budowla przybierała różne formy – od lekkiej, niewyszukanej, drewnianej konstrukcji do masywnych, marmurowych kolumn (np. żelbetowa pergola we Wrocławiu w Parku Szczytnickim).
Pergola stosowana była w architekturze modernistycznej w Europie i Stanach Zjednoczonych przed i po II wojnie światowej głównie w awangardowych budynkach mieszkalnych i hotelach. Pergole instalowano m.in. na tarasach dachowych w postaci żelbetowych elementów na cienkich metalowych wspornikach.
Funkcje pergoli w architekturze modernistycznej:
zacienienie tarasu na dachu
podpora dla roślin
nadanie wizualnej lekkości budynkowi, integracja budynku z niebem (pergola była elementem awangardowym świadczącym o wysokiej jakości architektury danego budynku)
nośnik dodatkowego oświetlenia elektrycznego
wspornik dla dodatkowych materiałów osłonowych np. plandeki przeciwdeszczowej
O wszystkie towary prosimy pytać telefonicznie, lub w siedzibie firmy.